بزرگداشت سالخوردگان در ايران باستان

 

 

نماد شهريور ماه

ايرانيان عهد باستان نخستين مردمي بوده اند که براي اداي احترام و بزرگداشت و سپاسگزاري از سالخوردگان روز مشخصي را در سال تعيين کرده بودند و اين روز، 25 شهريور ماه هر سال بود و قدمت آن به سه هزار سال مي رسد. در آن زمان و تا 14 قرن پيش، روزهاي هر ماه ايراني نام خاص داشت و روز 25 شهريور "اشيش وانگ Ashish vangh" خوانده مي شد که روز رحمت خدا، اخلاقيات و معنويات و روان پاک بود. ماه شهريور «شهرور shehrevar »تلفظ مي شد. پس از انقراض ساسانيان، چون در ايام نوروز هم به دستبوس پيران قوم رفتن رسم بود، اين مراسم اختصاص به نوروز يافت و به تدريج روز سالخوردگان (25 شهريور) کمرنگ و در ايران به فراموشي سپرده شد. ولي، کشورهاي ديگر و عمدتا از قرن بيستم آن را براي خود احياء کرده اند که در کشورهاي انگليسي زبان به «سينيور دي» معروف است. نخستين قانون کيفر عمومي ايران عدم توجه فرزندان به والدين سالخورده را جرم شناخته بود که مجازاتي از درجه جنحه داشت.
در سال 1720 ميلادي جاماسب ولايتي که "دستور زرتشتيان" کرمان بود به بمبئي رفت تا تاريخچه "روز سالخوردگان" را با ساير محققان پارسي هند بنويسند و آن را زنده کنند که بعدا مينوچهر هومجي از پارسيان بمبئي هند اين کار را کرد.
ژاپني ها 15 سپتامبر (24 شهريور) را به عنوان روز سالخوردگان برگزار مي کنند که گمان نمي رود ربطي به روز باستاني سالخوردگان ايران داشته باشد.
بايد توجه داشت که از دو دهه پيش توجه به سالخوردگان و بازنشستگان در سراسر جهان چشمگير شده است. در آمريکا درمان سالخوردگان مطلقا رايگان است و بسياري از فروشگاهها در روز معيني از هفته، اجناس خود را به آنان با 15 درصد تخفيف مي فروشند. بعضي شرکتهاي هوايي به سالخوردگان تخفيف قابل ملاحظه مي دهند و استفاده از اتوبوسهاي شهري برايشان رايگان است، به همين گونه شرکت در کلاسهاي درس در هر سطحي.

 

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/6/21 ساعت: 06:05 | + نظردهيد(1) |
مردمان ايران باستان

 

با توجه به نتيجه تحقيقاتي که تاکنون بعمل آمده هنوز مورخين به طور قطع به اين باور نرسيده اند که بشر کي و در کجا و تحت تاثير کدام عامل و به چه صورت رو به تمدن گذارده است. اما درسال 1941م، با کشف غاري در شمال ايران در نزديکي بهشهر که آن را غار کمربند مي نامند بعضي از مورخين به نتايج بسيار خوبي دست يافتند. Berrill.J.N که يکي از اساتيد زندگي شناسي مي باشد در کتاب خوددراين باره چنين مي نويسد:« درياي مازندران در قلب قاره هاي اروپا و آسيا واقع شده و حوضه اين دريا از حيث موقعيت جغراقيايي يکي از مهم ترين و جذاب ترين نواحي دنياست و در عين حال امروز يکي از گمنام ترين.هنگامي در همين حوضه درياي مازندران اتفاقات مهمي رخ داد که با تغييرات در آب و هوا توام گشته، بقدري در سرنوشت بشر اثر بخشيد که نتيجه ها و دنباله هاي آنرا تا امروز مشاهده مي کنيم. حوضه همين دريا را بعنوان مثال مي توان به محور چرخ دنيا تشبيه کرد زيرا از خشکي به اروپا و آفريقا و هند و شمال شرقي آسيا راه دارد و حدود ده هزار سال پيش از لحاظ جغرافيايي نسبت به محل سکونت کليه جامعه هاي کوچکي که درآن زمان در تمام دنيا بوده است مرکزيت داشت. بر اثر همين مرکزيت هر تغيير يا تحولي که در حوضه اين دريا رخ مي داد دير يا زود حتي به مردمي سرايت مي کرد که در اقصي نقاط دنياي مسکوني امروز زندگي مي کردند. در حدود 11هزار سال پيش هوا خيلي گرم شد و قسمت عمده اي از رودخانه هاي يخ که ادامه ی مطلب ...

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/5/4 ساعت: 06:16 | + نظردهيد(0) |

دستمال گردن يا «كروا Karawa» يكي از بخش هاي پوشاك زنان و مردان ايراني بوده است . ايرانيان باستان، براي زيبايي خود، دستمالي را به دو قسمت كرده و آن را به گردن مي آويختند . نام اين دستمال «كروا» بوده است ، كه به معناي رخنه گرفتن و وصل كردن دو چيز باشد.

ايرانيان ، هر نوع دستاوردي را كه اختراع يا به كار مي بردند ، داراي فلسفه اي زيبا بوده است . كروا يا كروات نيز داراي فلسفه آييني است كه به آن اشاره مي گردد:

مانترا يا ذكر ، جزو اصول آيين هاي زروان ، مهر و مزديسنا در ايران باستان مي باشد. هر فرد در ايران باستان داراي مانتراي شخصي بوده است. به جز مانتراي شخصي كه بر مبناي روز تولد هر كس مشخص مي شد ، مانتراهايي بوده كه در آتشكده ها و مزگت ها به كار مي رفته است كه مهم ترين اين مانتراها «هي اوما» مي باشد.هئومه يا هوم ، يكي از گياهان مقدس است كه ايرانيان باستان از شيره اين گياه ، شرابي مقدس درست مي كردند و آنرا قبل از نيايش اهورا مزدا مي نوشيدند. تبتي ها اين مانترا را به شيوه «اومOum » به كار مي بردند. اين مانترا در ميان يهوديان و مسيحيان و مسلمانان «آمين = آم» شده است.

Om را آغاز همه چيز مي دانند، در آيين هاي باستاني كلمه پيش از همه چيز خلق شده است. ام يا اوم ارتباط نزديكي با گروه خوني آريائيان اصيل: (+O) دارد. نشانه مادينه زنان نيز از +O وام گرفته شده است ، كه همان **** برتر آريايي را مي رساند.

ادامه ی مطلب ...

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/5/3 ساعت: 06:12 | + نظردهيد(0) |

آب در اساطير ايران باستان



آب يکي از مقدس‌ترين عناصر طبيعي نزد ايرانيان باستان به شمار مي‌رفته است. بر طبق باورهاي اساطيري ايرانيان باستان، آب در گاهنبار دوم، از گاهنبارهاي ششگانه آفرينش، آفريده شده است و زمان آفرينش آن ميانه تير ماه بوده است. بر طبق اين باورها، آفرينش آب پس از آفرينش آسمان و پيش از آفرينش ساير موجودات صورت پذيرفته است:

«و نخستين چيزي که قبل از جانوران آفريد، آب بود و آسمان. خدا بر آب بود و چون خواست که خلق را بيافريند، از آن بخاري بيرون آورد و بخار بالاي آب برآمد و آن را آسمان ناميد.آن گاه آب را بخشکانيد و آن را زمين کرد. آن گاه زمين را بشکافت و هفت زمين کرد...»
مطابق اساطير ايران باستان، «خرداد» يکي از مينويان است که از آفرينش گيتي آب را به خويش پذيرفت. سپس آن را به «تي» که «تشتر» بود سپرد و تشتر به ياري فروردين که فروهر پرهيزگاران است، آب را به مينويي به باد سپرد، باد هم آن را به نيکويي به کشورها راهبر شد و از طريق آسمان آن را به همه جا رساند و با افزار ابر، بر جهان بباراند. ادامه ی مطلب ...

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/5/1 ساعت: 06:09 | + نظردهيد(0) |

گزيده اي از آداب و فرهنگ ايرانيان       منبع : تاریخ ایران

گزينوفون مي‌نويسد: کودکان ايراني در مدارسشان فنون قضاوت و عدالت و اداره مي‌آموزند. معلمان در اين مدارس قضاياي مختلف را براي شاگردان به‌تمرين مي‌گذارند، اتهامات فرضي ازقبيل دزدي و راهزني و رشوه‌خواري و تقلب‌کاري و تعدي و اموري که معمولاً اتفاق مي‌افتد را برضد برخي از دانش‌آموزان مطرح مي‌کنند و از دانش‌آموزانِ ديگر مي‌خواهند تا دربار? آنها حکم داده مرتکب چنين بزههائي را کيفر دهند. آنها همچنين ياد مي‌گيرند که به‌کساني که اتهام ناروا به‌ديگران مي‌زنند نيز کيفر دهند. درنتيج? چنين آموزشهائي کودکانِ ايراني از سنينِ اولي? عمرشان با بديها و نيکيها آشنا مي‌شوند و مي‌کوشند که خودشان را به‌بهترين خصلتها بيارايند و در آينده مرتکب اعمال خلاف نشوند. آنها حتي مي‌آموزند که کسي‌که توانِ انجام کار سودمندي براي ديگران دارد ولي از انجامش خودداري مي‌ورزد را نيز مجازات کنند؛ زيرا خودداري از انجام کار نيک در عين توانِ انجام آن را ناشکري دربرابر نعمتهاي خدا مي‌شمارند، و ناشکري را درخور کيفر مي‌دانند. اين از آن‌رو است که آنها عقيده دارند که انسان ناشکر نسبت به اداي وظيفه‌اش در قبال پدر و مادر و اطرافيان و جامعه و کشورش سستي و اهمال مي‌کند؛ و کسي‌که در انجام وظيفه‌اش اهمال کند انسان بي‌شرمي است که ممکن است مرتکب هر کار خلاف اخلاقي بشود. از ديگر آموزشهائي که در اين مدارس به‌کودکان داده مي‌شود تسلط بر نفس و نظارت بر خويش و نظارت بر کردارهاي ديگران، و اطاعت کهتران از مهتران و کارديدگان است. ايرانيان همچنين به‌کودکان مي‌آموزند که چه‌گونه در خورد و نوشْ جانب اعتدال را مراعات کنند؛ به‌همين جهت، دانش‌آموزان نه با مادرانشان که با آموزگارانشان غذا مي‌خورند، و اين غذا را نيز آنها از خانه‌هايشان با خودشان مي‌آورند. کودکان درکنار اين آموزشها، تيراندازي و زوبين‌افکني مي‌آموزند. اينها آموزشهائي است که تا سنين 15 و 16 سالگي به‌کودکان و نوجوانان داده مي‌شود، و پس از آن آنها وارد دوران جواني مي‌شوند و چيزهائي به‌آنها آموخته مي‌شود که مخصوص بزرگسالان است ادامه ی مطلب ...

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/4/30 ساعت: 06:01 | + نظردهيد(0) |

دختران ايران باستان چگونه همسر خود را انتخاب مي‌کردند؟

نگاهي به يافتن همسر در ايران باستان

 

در لابه‌لاي تاريخ، اساطير و باستان شناسي ايران همواره خانواده به عنوان مهم‌ترين واحد اجتماعي و نگهدارنده رابطه خويشي و پايگاه عاطفي نقش مهمي‌ايفا مي‌کند. «مان» در مفهوم خانواده، از صورت اوستايي «نمانيه»، در واژه «‌‌‌خانمان» به معني خانه و خانواده باقي‌ مانده است.
در آثار باستان‌شناسي ايران، در گورهاي مختلف آثار مادري که فرزندش را بغل کرده است و حتي يک نمونه از تپه حسنلو، پايين‌تر از درياچه اروميه، آثار زن و مردي که يکديگر را در آغوش گرفته‌اند، به دست آمده است که خود تاکيدي است بر مفهوم خانواده و عشق.
خانواده که امروز نيز از مقدس‌ترين و محترم‌ترين نهادهاي اجتماعي به شمار مي‌رود، همواره در اين سرزمين از اهميت والايي برخوردار بوده است. تا بدان ‌جا که در اعتقادات ايراني تشکيل خانواده به صورت تکليفي ديني در آمده است.
خانواده از نظر اقتصادي، اشتراک منافع و همياري و امداد مادي و معنوي را تضمين مي‌کند و عشق و محبت مايه استواري اين پيوند مي‌گردد. ادامه ی مطلب ...

نويسنده: اهورا مزدا | تاريخ ارسال: 1388/4/25 ساعت: 05:58 | + نظردهيد(0) |

درباره مراسم نوروز سال 401 پيش از ميلاد
روز سپندارمذگان ( روز عشق گرامی باد )
جشن اسفندگان(سپندارمزگان/مردگيران)
ديد و بازديد نوروزي، يا عيد ديدني
مروری دوباره بر جشن سده
20 آذرماه سالروز تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر
ابر برچسبها
ديگر مطالب سايت
جشن مهرگان چیست ؟!
عكس از مكان‌هاي تاريخي و ديدني ايران
بزرگداشت سالخوردگان در ايران باستان
موضوعات طبقه بندي شده در سايت تاريخ ايران
ثبت لینک در تارنمای تاریخ ایران و فرهنگ پارسیان
ايران زمين
علم و هنر ایرانی
مجموعه کلمات عوامانه فارسي
Untitled
آزمايشي در حكمراني
نبرد قادسيه نخستين جنگ بزرگ ايران و عرب
خليج پارس نامي به وسعت تاريخ
کوروش بزرگ از ديدگاه دانشمندان و بزرگان
قوانين کار در تخت جمشيد
زندگينامه و معرفي داريوش بزرگ
«خليج‌فارس»
زيارتگاه پارس بانو (پير بانو)
شير زنان قبل از اسلام
خليج فارس در دوران باستان
گالری تصاویر
مردمان ايران باستان
دلايل شکست يزگرد سوم بر عمر و اعراب